YaLnIzLıK

     Sesin soluğun çıkmaz kelimeler düğüm olur tıkanır boğazına bazen hiç beklemediklerinden de en kötü darbeyide yersin. Her başlangıca bu son dersin. Tekrar yenisini değil de zaten yeni olana sarılmak istersin artık. Ayakların ne bir ileriye nede bir gram geri adım atar olur çekinir ayakkabıların geçmişi takip etmekten. Canın acır yine soluğun kesilir yine sesin çıkmaz. Ya dersin nasıl anlamaz en yakınım beni, nasıl yargısızca infazımı verir. Beyaz solgun ve yorgun düşer yüreğin gidemezsin uzaklaşmaz olur yine ayakların. Sonra isyan eder ayakkabıların ayaklarına ve ve artık düşmüşsündür sen çoktan yere, en kötüsü de yine yalnızsın YALNIZ.